Η διαδικασία συμπλήρωσης του Μηχανογραφικού χρειάζεται προσοχή και σωστή καθοδήγηση καθώς οι μαθητές πρέπει να γνωρίζουν όλες τις επιλογές που έχουν ανάλογα με τα μόρια τους!

Δες κάποιες βασικές συμβουλές που θα σε βοηθήσουν, αν φτιάχνεις και συ φέτος το μηχανογραφικό σου!

1. Βάλε τις σχολές με βάση τι πραγματικά θέλεις και όχι τι «πιάνεις» σύμφωνα με τις περσινές βάσεις!

Κάθε χρόνο οι βάσεις παρουσιάζουν άλλοτε μικρές και άλλοτε μεγάλες αυξομειώσεις καθώς επηρεάζονται από τις προτιμήσεις και τις επιδόσεις των μαθητών που έδωσαν πανελλήνιες  την ίδια χρονιά. Επίσης, τα νέα δεδομένα που ανακοινώνονται από το Υπουργείο μπορούν να επηρεάσουν τις προτιμήσεις των παιδιών.. Όπως θα γίνει άλλωστε φέτος με τα τμήματα του ΠΑΔΑ που απέκτησαν ισότιμα δικαιώματα με τα πολυτεχνικά τμήματα.

2. Μην αφήσεις τους τίτλους των σχολών να σε μπερδέψουν!

Συχνά οι τίτλοι των σχολών μπορεί  να μη δηλώνουν ξεκάθαρα τα επαγγελματικά δικαιώματα που προσφέρουν. Για παράδειγμα τα τμήματα  «Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία» της Αθήνας, «Παιδαγωγικό Νηπιαγωγών» των Ιωαννίνων και «Παιδαγωγικό Προσχολικής Εκπαίδευσης» του Βόλου σου δίνουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα, αυτά του Νηπιαγωγού!

3. Βάλε σχολές με μόρια μεγαλύτερα από τα δικά σου αλλά και σχολές με μικρότερα μόρια!

4. Να είσαι πολύ προσεκτικός με τη σειρά προτίμησης!

Αν «πιάνεις» και την 3η και την 4η επιλογή σου, το σύστημα θα σε περάσει στην 3η επιλογή και μετά αυτό δεν θα μπορεί να αλλάξει.

5. Μελέτησε σωστά το πρόγραμμα σπουδών της κάθε σχολής!

Είναι σημαντικό να κατανοήσεις τα μαθήματα με τα οποία θα ασχοληθείς όσα χρόνια σπουδάζεις αλλά και να ξέρεις τα επαγγελματικά δικαιώματα που θα έχεις όταν αποφοιτήσεις!

6. Αν είσαι αθλητής

   και έχεις κερδίσει κάποιο ποσοστό, μην παραλείψεις να το συνυπολογίσεις γιατί δεν θα κάνεις νέο μηχανογραφικό τον Σεπτέμβρη!

7. Δες τα κριτήρια των μετεγγραφών!

Αν συγκεντρώνεις αρκετά μόρια για τη μετεγγραφή ή την μετακίνηση, μελέτησε προσεκτικά τις αντιστοιχίες των σχολών!

8. Μη πιστέψεις ότι δεν υπάρχουν καλές σχολές με χαμηλά μόρια!

Υπάρχουν σχολές που έχουν πολύ καλό πρόγραμμα σπουδών και αξιόλογα επαγγελματικά δικαιώματα αλλά παραμένουν τα μόρια τους  χαμηλά είτε γιατί οι μαθητές δεν τα γνωρίζουν είτε γιατί βρίσκονται εκτός των μεγάλων πόλεων.

Συμπλήρωσε σωστά το μηχανογραφικό σου! Επικοινώνησε μαζί μας και δέξου καθοδήγηση από έμπειρους επαγγελματίες συμβούλους επαγγελματικού προσανατολισμού!

Γράφει η Ρούβαλη Βασιλική,

Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού της ΜySteps

Social Media

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι σήμερα ζούμε την εποχή των social media. Πόσες φορές δεν πασχίζουμε για να βγάλουμε την τέλεια selfie; Είναι αυτό το καλό μου profile; Μα γιατί δε μάζεψε like η φωτογραφία μου; Σκέψεις που έχουν προβληματίσει όλους μας.

Τι γίνεται όμως, όταν οι σκέψεις αυτές μάς γίνονται εμμονή; Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ενασχόληση με την τεχνολογία και τα κινητά απελευθερώνει στον εγκέφαλο μια ουσία που λέγεται ντοπαμίνη και μας κάνει να νιώθουμε ευχαρίστηση και ικανοποίηση. Γι’ αυτό, λοιπόν, νιώθουμε ευχαρίστηση όταν ποστάρουμε κάτι στα social media. Ειδικά αν μαζέψουμε πολλά likes, η ευχαρίστηση αυτή απογειώνεται! Αν, όμως, η δημοσίευση δε λάβει τα αναγκαία για τον εγωισμό μας likes τι γίνεται; Κοιτάμε και ξανακοιτάμε το κινητό μας. Ίσως να φταίει η σύνδεση. Ίσως έπρεπε να κάνουμε πιο αργά αυτή τη δημοσίευση. Μήπως φταίμε εμείς; Δεν είμαστε αρεστοί… δεν έχουμε φίλους πραγματικούς… δεν είμαστε ενδιαφέροντες τύποι τελικά. Αυτές οι σκέψεις σαφώς συμβάλλουν στη δημιουργία άγχους. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι εκείνοι που χρησιμοποιούν λιγότερο τα social media έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης από εκείνους που τα χρησιμοποιούν πολλές ώρες.

Υπάρχει λύση; Σαφώς και υπάρχει. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να αντιληφθούμε ότι η ζωή βρίσκεται εκτός οθόνης! Η χρήση του κινητού και του υπολογιστή πρέπει να γίνεται με όρια. Ας ασχοληθούμε με κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες. Ας μιλήσουμε με τους φίλους μας από κοντά και όχι μέσω messenger.

Video Games

Σήμερα όλο και περισσότεροι νέοι επιλέγουν να μένουν σπίτι προκειμένου να παίξουν παιχνίδια στο Διαδίκτυο, παρά να βγουν μια βόλτα με τους φίλους τους. Θεωρούν βαρετό να παίζουν σε μια πλατεία με παρέα κάνοντας πλάκα και γελώντας. Προτιμούν να παίξουν ατελείωτες ώρες fortnite, επικοινωνώντας με τους διαδικτυακούς τους φίλους για να είναι οι νικητές σε ένα ακόμη battle. Ωστόσο, κανένας παίχτης δεν αντιλαμβάνεται τον εθισμό του! Το παιχνίδι αποτελεί προτεραιότητα στη ζωή του. Ένα παιδί εθισμένο δεν ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει με τους φίλους και την οικογένειά του, να ασχοληθεί με αθλητικές δραστηριότητες, να έχει χόμπι.

Η οθόνη κεντρίζει όλο του το ενδιαφέρον.

Ας κάνουμε ένα τέστ λοιπόν, εσύ που παίζεις video games, μπορείς να κάτσεις μακριά από την οθόνη σου για μια εβδομάδα, χωρίς να σκέφτεσαι τον «χαρακτήρα» σου που είναι «μόνος» του, τα level σου που δεν αυξάνονται και τις battles που χάνεις;;

Ενδείξεις εθισμού στα Social media και Video games

• Καθημερινή πολύωρη πλόηγηση στο διαδίκτυο (στις ρυθμίσεις του κινητού υπάρχει ένδειξη )
• Σκέψεις για προηγούμενες online δραστηριότητες ή αναμονή της επόμενης online δημοσίευσης
• Χρήση του διαδικτύου για να ξεφύγει κανείς από προβλήματα της καθημερινότητας
• Απομόνωση από την οικογένεια και τους φίλους
• Ημικρανίες και σοβαροί πονοκέφαλοι
• Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
• Διαταραχές ύπνου εξαιτίας της χρήσης του διαδικτύου τη νύχτα
• Δημιουργία δυσφορίας με την ιδέα αποχής από το διαδίκτυο για κάποιο χρονικό διάστημα

Πριν από 40 χρόνια το 1983 έγιναν οι πρώτες Πανελλαδικές Εξετάσεις με το σύστημα των Δεσμών, που είναι ακριβώς αυτό που ισχύει και σήμερα με διαφορετικά ονόματα: αντί για Δέσμες, Επιστημονικά Πεδία, αντί για 1η Δέσμη Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες και αντίστοιχη αλλαγή ονομάτων για τα άλλα Πεδία.

Θα σκεφτεί κάποιος πολύ ωραία να και ένας τομέας που δεν είχαμε συνεχείς αλλαγές, παλινωδίες και το σύνηθες αλαλούμ, που συμβαίνει σε όλη τη διοίκηση: στο φορολογικό σύστημα, στο ασφαλιστικό και παντού όπου το κράτος μας αποφασίζει για τους κανόνες του παιχνιδιού. Εντύπωση προκαλεί, λοιπόν, ότι στον τρόπο εισαγωγής στα ΑΕΙ βρισκόμαστε εκεί που βρισκόμαστε το 1983. Μία μόνο μικρή διαφορά υπάρχει· τότε μετρούσε και το απολυτήριο Λυκείου που τώρα δεν μετράει. Η κυβέρνηση έχει, όμως, υποσχεθεί ότι στο κοντινό μέλλον θα μετρά ο βαθμός και των τριών τάξεων του Λυκείου για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, οπότε θα είμαστε ακριβώς εκεί που ήμασταν το 1983.

Για να βρεθούμε το 2023 στο σημείο που ήμασταν το 1983 δεν περάσαμε 40 χρόνια σταθερότητας, όπως θα σκεφτόταν κανείς. Αντίθετα αλλάζαμε συνεχώς πολλά πράγματα επί 40 χρόνια: τα εξεταζόμενα μαθήματα από 4 έγιναν 14, μετά 9, μετά 6, μετά 4+1 για να ξαναγίνουν 4. Τα μαθήματα είναι, τελικά, τα ίδια στις 3 από τις 4 ομάδες προσανατολισμού και διαφέρουν λίγο μόνο στα Οικονομικά.

Οι εξετάσεις στην αρχή ήταν μόνο στη Γ Λυκείου προαιρετικές (μετά την αποφοίτηση από το Λύκειο για την εισαγωγή στα ΑΕΙ) μετά έγιναν υποχρεωτικές για όλους (απολυτήριες από το Λύκειο και εισαγωγικές στα ΑΕΙ ταυτόχρονα) στη Β και στη Γ Λυκείου, μόνο στη Γ Λυκείου υποχρεωτικές για όλους και μετά ξανά προαιρετικές μόνο για όσους επιθυμούν την εισαγωγή στα ΑΕΙ.

Στον πίνακα βλέπουμε ότι οι υποψήφιοι το 2005 ήταν 129.380 ενώ το 2023 ήταν 97.205. Πρόκειται για πολύ μεγάλη μείωση του αριθμού των υποψηφίων. Αυτό δεν οφείλεται σε μείωση των γεννήσεων, αφού οι γεννήσεις το 1987 και το 2005, τις χρονιές που γεννήθηκαν οι εξεταζόμενοι το 2005 και το 2023 ήταν ίδιες. Η μεγάλη διαφορά μάλλον οφείλεται στο ότι το 2005 οι εξετάσεις ήταν και απολυτήριες, δηλαδή υποχρεωτικές για όλους, ενώ το 2023 είναι μόνο εισαγωγικές για τα ΑΕΙ.

Το σύστημα εισαγωγής που στηρίζεται στα 4 μαθήματα και στα 4 Πεδία ήταν μια χαρά για την εποχή εκείνη, αλλά τελείως λάθος στην εποχή μας. Οι απαιτήσεις της εποχής είναι μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των επιστημόνων διαφορετικών επιστημών, η διεπιστημονικότητα είναι ο όρος που καθιερώθηκε, συνεπώς απαιτείται από τους νέους επιστήμονες να έχουν πιο πλατιές γνώσεις. Τα 4 εξεταζόμενα μαθήματα είναι, συνεπώς, ανεπαρκή. Θα πει κάποιος ότι στο σχολείο διδάσκονται πάρα πολλά μαθήματα από τις περισσότερες επιστήμες, συνεπώς δεν ευσταθεί το επιχείρημα. Η πράξη στην τάξη έχει δείξει ότι τα παιδιά από την Α Λυκείου αρχίζουν σταδιακά και διαβάζουν μόνο τα μαθήματα που θα εξεταστούν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, αδιαφορώντας για όποιο μάθημα δεν τα βοηθά να εισαχθούν στο Πανεπιστήμιο. Είναι αναγκαιότητα, πια, να έχουμε μεγαλύτερο πλάτος και μικρότερο βάθος σε όλα τα μαθήματα και περισσότερα εξεταζόμενα μαθήματα, ώστε να διασφαλίσουμε ότι τα παιδιά μας έχουν πλατύτερες γνώσεις.

Το μόνο που πραγματικά άλλαξε είναι ο αριθμός των υποψηφίων που εισάγονται στα ΑΕΙ. Στον πίνακα βλέπουμε ότι από το 27% έως 35% των εισακτέων τη δεκαετία του 80 και του 90 πήγαμε στο 62% έως 79% από το 2000 και μετά. Διπλασιασμός του αριθμού των εισακτέων. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Πρόκειται για απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των πτυχιούχων διότι οι εργαζόμενοι έπρεπε να έχουν περισσότερες γνώσεις για να αντεπεξέλθουν στη νέα εποχή. Ο στόχος της ΕΕ είναι το 40% των νέων να είναι απόφοιτοι ΑΕΙ. Αυτό τον στόχο τον έχουμε πετύχει ως χώρα με τον αριθμό των μέχρι τώρα πτυχιούχων. Μετά την εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής δεν γνωρίζουμε αν θα επιτευχθεί ο στόχος.

Αυτό έγινε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης λίγο νωρίτερα και ακολουθήσαμε και εμείς, με τον δικό μας τρόπο. Φτιάχτηκαν νέα Τμήματα Πανεπιστημίων σε κάθε πόλη και ΤΕΙ σε κάθε κωμόπολη, με βασικό κριτήριο τις φθηνές σπουδές. Πολλοί εισακτέοι σε Τμήματα χωρίς πολλά εργαστήρια, σε κτήρια πρώην σχολείων μερικές φορές, διασπαρμένα σε όλη την επικράτεια για να μεταφέρονται χρήματα σε όλες τις πόλεις της περιφέρειας, με ανύπαρκτη φοιτητική μέριμνα και προβληματική συνεργασία μεταξύ των Τμημάτων, λόγω της μεγάλης διασποράς. Πρόκειται για τον ελληνικό τρόπο ανάπτυξης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Οι τοπικοί παράγοντες κάθε νομού, βουλευτές, δήμαρχοι και λοιποί πίεζαν για την ίδρυση κάποιου Τμήματος ή τη μεταφορά κάποιου στρατοπέδου, ακόμη καλύτερα και τα δύο στο νομό τους. Ακόμη και το 2013 που αποφασίστηκε η συρρίκνωση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης το παζάρεμα με τους τοπικούς άρχοντες έδινε και έπαιρνε. Το 2019 με την κατάργηση των ΤΕΙ είχαμε νέο παζάρεμα. Αυτός ο τρόπος ανάπτυξης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης δημιούργησε αυτό που ζούμε σήμερα. Να χρειαζόμαστε προγραμματιστές και να παράγουμε… θεολόγους.Η μέχρι τώρα εμπειρία έδειξε ότι κανείς δεν έχει τα κότσια για να εξορθολογίσει τη λειτουργία της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Αυτό φαίνεται ότι το αφήνει η κυβέρνηση στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, που με τόση βιασύνη προσπαθεί να φέρει. Δεν κάνει τίποτα για τον εξορθολογισμό των δημόσιων ΑΕΙ, που πέρα από τα διαχρονικά τους προβλήματα έχουν μισοαδειάσει εξαιτίας των χιλιάδων κενών θέσεων που δημιούργησε η εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και φέρνει τα ιδιωτικά. Το συμπέρασμα είναι ότι αφήνει την αγορά να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια θα οδηγήσουν σε ερήμωση πολλά περιφερειακά Πανεπιστήμια. Η ερήμωση θα φέρει το κλείσιμο χωρίς διαμαρτυρίες και παζαρέματα, που όπως έδειξε το πολιτικό μας προσωπικό δεν μπορεί να τα υπερβεί. Αν ένα Τμήμα δεν έχει φοιτητές διότι οι γονείς προτίμησαν το ιδιωτικό από το να τρέχουν τα παιδιά τους σε άλλη πόλη, τότε δεν ρέει χρήμα προς την πόλη, οπότε δεν ενδιαφέρει την τοπική κοινωνία αν υπάρχει ή όχι το Τμήμα. Οι καθηγητές όσων από τα περιφερειακά ΑΕΙ κλείσουν θα στελεχώσουν τα ιδιωτικά, αν η ειδικότητά τους έχει ζήτηση, ακολουθώντας τους φοιτητές και έτσι η αγορά θα δώσει τη λύση. Η λύση που δίνει η αγορά δεν είναι η κοινωνικά βέλτιστη, αλλά λίγοι νοιάζονται γι’ αυτό.

Η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί ότι το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Δημοκρίτειο Θράκης και το Δυτικής Μακεδονίας θα προστατευτούν. Τα δύο πρώτα διότι δημιουργήθηκαν για εθνικούς λόγους και το τρίτο διότι η απολιγνιτοποίηση δημιουργεί ήδη πολλά προβλήματα στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και δεν θα άντεχε και άλλα. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει κάτι για την προστασία των τριών Πανεπιστημίων και είναι σημαντικό να προστατευτούν πριν την… καταιγίδα. Μετά απλά δεν θα επιβιώσουν.

«Αυτοκτόνησε 15χρονος στην Αργυρούπολη»

«Τραγωδία με 9χρονο που αυτοκτόνησε στο Ντένβερ του Κολοράντο λόγω bullying»

Τα παραπάνω αποτελούν ειδήσεις για παιδιά που δε βρίσκονται πια μαζί μας.
Παιδιά που δεν πρόλαβαν να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρά τους.
Έφηβοι που ζούσαν μέσα στον φόβο.
Νέοι που έδωσαν τέλος στη ζωή τους γιατί δεν άντεξαν…

Χάθηκαν γιατί κάποιοι δεν μπορούσαν ν’ ανεχτούν τη διαφορετικότητά τους.
Γιατί άλλοι τόσοι έβλεπαν και σιωπούσαν …

Γιατί οι περισσότεροι από εμάς νιώθουμε ότι δε μας αφορά.

Κι όμως μας αφορά!

Ο σχολικός εκφοβισμός έχει λάβει στις μέρες μας μεγάλες διαστάσεις. Είναι φαινόμενο πολυδιάστατο και κρίνεται απαραίτητο να διερευνηθούν οι μορφές που λαμβάνει όσο και οι αιτίες και οι τρόποι αντιμετώπισής του.

Μορφές σχολικού εκφοβισμού:

• Λεκτική: επίθεση με τη χρήση υβριστικών χαρακτηρισμών, απειλών, εκβιασμών για την απόσπαση προσωπικών δεδομένων.
• Σωματική: φυσική επίθεση «σώμα με σώμα» τραυματίζοντας το θύμα και καταστρέφοντας προσωπικά του αντικείμενα.
• Ηλεκτρονική: η πιο σύγχρονη μορφή bullying που γίνεται μέσω των media στέλνοντας υβριστικό περιεχόμενο και προβάλλοντας φωτογραφικό υλικό και βίντεο χωρίς τη συγκατάθεση του ατόμου.
• Κοινωνική: προσπάθεια απομόνωσης κάποιου με τη χρήση ψευδών στοιχείων ή με τη διάδοση φημών.
• Ρατσιστική: επιτυγχάνεται με τη χρήση αρνητικών σχολίων λόγω της καταγωγής του θύματος ή λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού ή λόγωτης κοινωνικής του τάξης.
• Σεξουαλική: γίνεται με τη χρήση υβριστικών και χυδαίων υπονοουμένων ή ακόμη και με αγγίγματα ή και με σεξουαλικές επιθέσεις.

Αιτίες bullying:

• Η έλλειψη παιδείας που οδηγεί στην περιθωριοποίηση καθετί διαφορετικού.
• Οι συναισθηματικά και ουσιαστικά απόντες γονείς από την ανατροφή των παιδιών.
• Η ενδοοικογενειακή βία.
• Το γενικότερο κλίμα της κοινωνίας (βία, ρατσισμός, ξενοφοβία, μένος προς το διαφορετικό).
• Λανθασμένα πρότυπα τα οποία προβάλλονται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και το ειδικότερα το διαδίκτυο (π.χ. η ιδανική εξωτερική εμφάνιση).

Τρόποι αντιμετώπισης:

• Ανώνυμη τηλεφωνική επαφή: ένα υπεύθυνο πρόσωπο (σχολικός ψυχολόγος, σύμβουλος, εκπαιδευτικός) αναλαμβάνει να δέχεται σε συγκεκριμένες ώρες τηλέφωνα από παιδιά ή γονείς.
• Καλύτερη επιτήρηση κατά τη διάρκεια του διαλείμματος.
• Διοργάνωση συναυλιών, θεατρικών παραστάσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων με σκοπό την ευαισθητοποίηση απέναντι στη βία.
• Συνεργασία εκπαιδευτικών, γονέων και ψυχολόγων με σκοπό την πρόληψη βίαιων κρουσμάτων.
• Βοήθεια και υποστήριξη για τους γονείς από παιδικό ψυχολόγο – ομάδες συζήτησης
• Ενημέρωση σχετικά με τις γραμμές υποστήριξης που υφιστανται και είναι στη διάθεση γονέων και παιδιών.

Η βία δεν έχει θέση σε καμία κοινωνία που θέλει να λέγεται πολισμένη!